Przedszkole Miejskie nr 33 w Gorzowie Wlkp.  
jesteś tu: strona główna
szukaj:
Powiadom znajomego
Jeżeli znasz kogoś, kogo może zainteresować ta strona, powiadom go o niej.

Twoje imię/nazwisko/pseudonim



Adres e-mail znajomego



 
 

Miłorząb Japoński - geneza, budowa, działania lecznicze

Miłorząb Japoński - geneza, budowa, działania lecznicze

Ginkgo biloba (miłorząb dwuklapowy), zwany również miłorzębem japońskim, jest najstarszym drzewem w historii Ziemi. Istnieje od ponad 270 milionów lat, dlatego też nazywany jest żywą skamieliną. Jest drzewem długowiecznym, w naturalnym środowisku istnieje kilkanaście gatunków żyjących ponad 200 lat. Młode okazy rosną dość wolno, 10-12-letnie drzewa osiągają wysokość do 6 m, natomiast starsze mogą osiągnąć nawet 30-40 m wysokości. Wyglądem przypominają sosnę, nie są to jednak drzewa iglaste. Liście miłorzębu przybierają charakterystyczny kształt wachlarza, z wcięciem na szczycie. Owoc przypomina śliwkę o jasnej kolorowej skórce (Ginkgo, w języku japońskim oznacza srebrno-pomarańczowy). Jest to roślina dwupienna, aby stwierdzić, czy jest to rodzaj żeński czy męski, zazwyczaj należy poczekać, aż ukształtuje się słupek kwiatowy, co ma miejsce, gdy roślina osiągnie wiek 25-30 lat.
Ginkgo biloba został odkryty w Chinach, gdzie był traktowany jako drzewo kultu. Drzewa zasadzane były w szczególnych miejscach, w ogrodach przyklasztornych
i świątyniach i dzięki troskliwej pielęgnacji mnichów, stały się obecne w wielu regionach, np. Japonii. Może o tym świadczyć notka oficera, który podróżował po kontynencie azjatyckim w 1690 roku. Być może to jemu zawdzięczamy, że Ginkgo biloba dotarł do Europy. Pierwsza sadzonka tego drzewa została zasadzona w 1730 roku, w Ogrodzie Botanicznym w Utrecht, w prowincji Holandii, gdzie rośnie do dnia dzisiejszego. W Wiedniu natomiast, pierwsza sadzonka tego drzewa pojawiła się w 1768 roku. Najstarsze drzewo na Węgrzech pochodzi z roku 1808 i znajduje się w mieście Acsad. W Stanach Zjednoczonych Ginkgo biloba pojawił się po raz pierwszy w okolicach Filadelfii pod koniec 1784 roku, dzięki Wiliamowi Hamiltonowi.

Charakterystyczną cechą miłorzębu jest jego duża odporność na bakterie, insekty oraz czynniki środowiska.
O jego nadzwyczajnej odporności może świadczyć fakt, iż jeden z okazów tej rośliny rosnący kilkaset kilometrów od miejsca wybuchu bomby atomowej w Hiroshimie, został całkowicie zwęglony, a następnej wiosny na drzewie pojawiły się nowe, silne gałęzie wraz z pąkami
.

Ta wspaniała roślina stanowiła również natchnienie dla artystów, np. Goethe napisał wiersz do jednej ze swoich największych miłości, zatytułowany „Ginkgo biloba”.

Powodem, dla którego roślina ta jest kultywowana od wieków jako święte drzewo może być fakt, iż wykazuje ona korzystny wpływ na zdrowie. Obecnie Ginkgo biloba jest popularny jako środek leczniczy oraz jako składnik suplementów diety. Wiele badań z udziałem tej rośliny jest w toku.

Składniki aktywne wchodzące w skład tej rośliny można podzielić na dwie grupy: flawonoidy (kempferole
i kwercetyny) oraz terpeny (ginkgolidy i bilobalidy). Ginkolidy oraz bilobalidy są obecne jedynie w Ginkgo biloba.

Flawonoidy dostępne w Ginkgo biloba mogą przyczynić się do prawidłowego funkcjonowania układu krążenia, do właściwego przepływu krwi, dostarczania tlenu i składników odżywczych do tkanek. Z tego powodu stosowanie tej rośliny jest polecane przede wszystkim w starszym wieku (wspomaga prawidłowe funkcjonowanie mózgu),
w przypadku wzmożonego stresu fizycznego i psychicznego (sporty, ciężka praca fizyczna, stres), lub u osób które często narzekają na zimne kończyny, szczególnie podczas chłodnej aury. Dodatkowo warto wspomnieć, że Ginko biloba jest wspaniałym antyoksydantem, jego składniki aktywne mogą chronić przed uszkodzeniami komórek wywołanymi przez wolne rodniki.

Szabina Pal

Czy wiesz, że w Polsce najstarszym miłorzębem dwuklapowym (Gingko biloba) jest drzewo rosnące w Łańcucie, posadzone przez księżną Lubomirską na przełomie lat 1770-1780. Ponadto unikatowe okazy można spotkać
w zabytkowych parkach i ogrodach Warszawy, Gdańska-Wrzeszcza, Gdańska-Oliwy (park Oliwski) oraz
w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Marii Skłodowskiej – Curie w Lublinie.

Drzewo kwitnie w maju i pierwszej połowie czerwca, rodząc niejadalne owoce przypominające śliwkę. Owoce wydzielają silny, nieprzyjemny zapach. Pestka owoców jest jadalna.

Źródło: http://www.czytelniamedyczna.pl/postepy_fitoterapii-205


 
Ostatnio dodane zdjęciawięcej ...
Losowe zdjęcia z galeriiwięcej ...